Calgary - Stampede 2012

Vrijdag 13 juli

Als we ’s morgens in Pincher Creek boodschappen gaan doen worden we, op de parking, aangesproken door een Belg.  Hij is van Gent en woont en werkt hier in Pincher Creek op de olievelden, het is aangenaam om eens gewoon Vlaams te kunnen praten en we hebben een heel gezellig gesprek met hem, we wisselen adreskaartjes uit en rijden weer verder.  We willen een bezoekje brengen aan het museum van Head Smashed In Buffalo Jump waar we al het één en ander over gelezen hebben,  op deze plek jaagden de Indianen, op een onvoorstelbare manier, op bizons.  De kudde met bizons werden opgejaagd door enkele, als wolven verklede Indianen en voor de kudde liep een als bizonkalf verklede Indiaan, de bizons vluchtten weg voor de zogenaamde wolven en volgden het bizonkalf.  De als bizonkalf verklede Indiaan lokte de bizons naar een klif en vlak voor de klif sprong hij opzij zodat heel de kudde in de ravijn stortte.  De bizons die na hun val nog leefden werden afgemaakt door Indianen die beneden stonden te wachten, per jachtpartij lagen er echt honderden bizons in de kloof.  Alles van de bizons werd gebruikt, de huiden voor tipi’s en kleding, het vlees voor eten en de botten voor werktuigen.  Het museum was echt de moeite waard en vooral de film waar ze de jacht naspeelden was knap.  Omdat het al redelijk laat is als we in de stad Calgary aankomen, zetten we ons op de parking van Wal-Mart om te overnachten.

 

Zaterdag 14 juli

We blijven vandaag in Calgary want we gaan naar de Calgary Stampede, de grootste openluchtrodeo van de wereld.  We vinden een bewaakte parking vlakbij de Stampede en komen met de mensen daar overeen dat we er mogen overnachten.  Het is een ongelooflijke drukte op het terrein, een complete Sinksenfoor, tientallen kraampjes met eten, een veemarkt, landbouwtentoonstellingen, een reuzegrote tent, Nashville North, waar Country en Westerngroepjes optreden en dan natuurlijk het evenement van de dag, de rodeo.  We kopen tickets voor de rodeo en sukkelen door de menigte naar onze genummerde plaats maar daar gaat het fout.  Ze hebben de rolstoelplaats voor de Jos schijnbaar dubbel verkocht en nu wilden ze dat de Jos ergens anders ging zitten waar hij bijna niets zou kunnen zien maar dan kennen ze mij nog niet.  Ik heb luid en duidelijk tegen die Canadezen gezegd : “Over mijn lijk, dat mijn man weggeduwd wordt op een slechtere plaats omdat jullie een stomme fout gemaakt hebben, ik blijf zitten waar ik zit en probeer de Jos maar eens van zijn plaats te krijgen.”  Er werd iemand van de organisatie bijgehaald en daar heb ik heel netjes tegen uitgelegd hoe fantastisch we ontvangen zijn op de rodeo in Texas en toen begonnen ze zich uitgebreid te verontschuldigen en mochten we blijven zitten.   De rodeo was fantastisch, er is altijd heel veel sfeer en lawaai en het publiek leeft ongelooflijk mee met heel het gebeuren, mij mogen ze gerust alle weken op een rodeo afzetten.  Op het terrein van de Stampede was er ook een pow-wow van een Indianenstam, pow-wows zijn bijeenkomsten van de stammen en daar worden de traditionele dansen in traditionele kleding  gedaan, het is een kleurrijke vertoning en de dansen zijn mooi om naar te kijken. ‘s Avonds zijn we een kijkje gaan nemen in de Nashville North, de tent zat bomvol volk en de sfeer zat er al goed in, de mannen allemaal een cowboyhoed op, Wrangler broek aan, hoog opgetrokken en een ruiten hemd, de vrouwen : een Wrangler broek zo kort mogelijk afgeknipt en een gebloemd bloesje en andere muziek dan Country is hier duidelijk niet gewenst. Het was er heel gezellig en de dansvloer stond heel de avond vol dansende Cowboys en Cowgirls, zalig om te zien.

Zondag 15 juli

Het is nog heel stilletjes in Calgary als we vertrekken, een heel verschil met vannacht.  We rijden naar Banff Nationaal Park maar de lucht is zwaar overtrokken en het duurt dan ook niet lang voor de eerste regendruppels vallen.  Als we in Banff aankomen regent het nog steeds en dat is jammer want de bergen zitten allemaal in de mist, ik denk dat het hier met helder weer prachtig is. We hebben al mooie plekjes gezien in Canada maar toch voelen we ons hier niet zo thuis, ik heb hetzelfde gevoel als toen we van Argentinië naar Chili gingen : van super vriendelijke mensen naar eerder stugge mensen en van zon naar regen maar de natuur hier is wel prachtig.

Maandag 16 juli

Het is vanmorgen nog wel bewolkt maar droog en het is zeker niet koud.  Voor we de rest van Bannf gaan doen slaan we linksaf naar Kootenay Nationaal Park.  Het is jammer dat de bergen zo in de wolken zitten want het is hier prachtig en onderweg zien we onze eerste wolf het bos inlopen.  Tegen de middag wordt het echt warm, wij zoeken een plekje uit bij de rivier en zetten ons in het zonnetje.  De campings in Canada zijn een stuk duurder dan in de USA en we besluiten om hier bij de rivier te blijven slapen, we zullen wel zien of het lukt want normaal mag het niet in een Nationaal Park maar ze kunnen niet meer doen dan ons wegjagen.

Dinsdag 17 juli

Er is niemand langs geweest om ons van ons campingplekje te verjagen en we hebben er goed en goedkoop geslapen.  We rijden Bannf NP in en zien al direct twee grote Wapiti herten in het bos staan, indrukwekkend zijn ze met die grote geweien.  Lake Louise is de grote trekpleister van Bannf NP, het gletsjermeertje heeft een ijzig, groene kleur en het ziet er niet alleen koud uit maar is het ook.  Van november tot juni is het meer meestal bevroren en in de zomer wordt het water niet warmer dan 10 graden, ijzig dus.  Lake Louise is mooi maar…. vreselijk druk, de parkeerterreinen staan overvol, rond het meer is er gewoon een file van wandelaars dus blijven we er niet lang.  Bij Lake Morraine,  een ander gletsjermeertje is het gelukkig een klein beetje rustiger en daar maken we een wandeling langs de oevers van het meertje.  We hadden al gehoord dat Bannf een heel druk en vreselijk gecommercialiseerd park is en dat is het ook maar er zijn toch nog delen van het park waar het minder druk is en waar je kan genieten van de prachtige natuur.

 

Woensdag 18 juli

We zitten midden in de Canadese Rocky  Mountains in Yoho National Park, het is nog altijd zwaar bewolkt maar het regent gelukkig niet meer.  We wandelen naar de Takakkaw waterval en moeten er een heel eind vandaan blijven omdat we kletsnat worden. Door de hevige sneeuwval en de overvloedige regen hier in Canada is de waterstand van de rivieren abnormaal hoog maar dat is natuurlijk prachtig om te zien, al die kolkende rivieren en die watervallen. In Yoho hadden we voor de eerste keer in Canada het gevoel in een echt Nationaal Park te zitten alhoewel het laatste stukje viel tegen want daar loopt een autostrade door.  We zoeken in het dorpje Golden een slaapplaats en morgen draaien we terug en rijden naar Jasper Nationaal Park.

Canada

Zaterdag 7 juli

Gelukkige verjaardag Jos – Gelukkige verjaardag Weking – Gelukkige verjaardag Kristel.

We rijden al goed op tijd buiten het park om een internetverbinding te zoeken en we vinden een wasserij met wi-fi dus dat zijn twee vliegen in één klap want al genieten we van onze reizen en de prachtige natuur toch zijn onze gedachten dikwijls bij onze familie en vrienden.  Terwijl de wasmachine draait kan ik het thuisfront bereiken, er zijn heel wat mailtjes binnengekomen om de Jos te feliciteren, waarvoor bedankt, en na een paar keer proberen kunnen we onze jarige schoonzoon een hele, gelukkige verjaardag wensen.  Nu we toch in de stad zijn doen we ineens wat boodschappen en dan rijden we, beladen met gebak, wijn en een paar hele grote biefstukken, terug naar het Nationaal Park.  We steken al goed op tijd de barbecue aan en die is maar juist groot genoeg voor onze twee biefstukken. Het is echt zalig weer en we hadden geen zin om ergens in een restaurant te gaan zitten waar we ook niemand kennen dus zijn we gewoon bij de Josmobiel gebleven waar we kunnen eten en drinken wat we willen.

Zondag 8 juli

Vandaag rijden we naar de hele andere kant van het Glacier Park, we nemen afscheid van de Britse mensen die we in Georgia hebben leren kennen en wie weet, Londen is niet ver weg.  We hopen natuurlijk beren te zien maar het is weer niks vandaag.  De rit naar Medicine Lake is prachtig, we volgen heel de tijd de Flathead River en rijden door het reservaat van de Blackfeet  Indianen.  Bij Medicine Lake rijden we direct naar de camping want, in juli, zijn die kort na de middag allemaal vol.  We vinden een plekje met uitzicht op Medicine Lake en meer hebben we vandaag niet meer nodig.  We zitten hier prima want onze buurvrouw heeft lekkere cake gebakken  die ze vriendschapscake noemt, het is in ieder geval heel lekker.

Maandag 9 juli

We vertrekken uit Medicine Lake naar Many Glaciers waar we 2 nachten willen blijven, volgens de rangers hebben we daar het meeste kans om beren te zien.  En, YES, we zijn vlak voor de camping in Many Glaciers en we zien beneden, aan  het meer, een grizzly beer met 3 jongen.  Prachtig, echt super is het en we kunnen de beren goed bekijken vanop een heel veilige afstand en dat is ook nodig want de moeders met jongen zijn de gevaarlijkste. Grizzly’s zijn gevaarlijk en dodelijk, ze zijn veel sneller dan ze eruit zien, hebben enorme poten met nagels van 10 cm lang dus als je daar een klap van krijgt kan je het wel vergeten.  Gisteren heb ik toevallig een boek gelezen over grizzly’s in Glacier Park, in 1968 zijn er hier twee meisjes van 19 jaar op verschillende plekken, door twee verschillende grizzly ‘s vermoord.  De situatie, in het park was toen wel heel anders dan nu, bij de hotels werd het afval buiten gedumpt zonder extra maatregelen  en natuurlijk kwamen daar beren op af, de mensen beschouwden het toen als een attractie en kwamen van heinde en verre om de beren te bewonderen. Niet ver van het hotel was een camping voor wandelaars en de beren passeerden vlakbij de camping, dat moest ooit wel verkeerd aflopen.  Tegenwoordig worden alle mogelijke maatregelen genomen om de beren van de campings weg te houden, er mag absoluut geen eten, drinken, zeep enz…. buiten blijven liggen en alles moet bewaard worden in ijzeren bearboxen, terecht want al zijn beren van nature schuw je moet ze ook niet uitdagen. Wij zijn in ieder geval heel blij dat we deze prachtige dieren kunnen bewonderen hebben.

Dinsdag 10 juli

We rijden terug naar de plaats waar we gisteren de grizzly ’s gezien hebben maar ze laten zich niet zien vandaag wel zien we een prachtige eland met een groot gewei, hij staat rustig te eten in een klein meertje. Als je goed rondkijkt in de Nationale Parken zie je altijd wel iets, het systeem van de Nationale Parken in de USA is echt iets geweldig, parken zo groot als bij ons een paar provincies samen en de natuur kan er gewoon zijn gang gaan, nooit mag er privé gebouwd worden of kan de grond opgekocht worden.  We rijden even buiten het park in het reservaat van de Blackfeet Indianen, op zoek naar een winkel en een benzinepomp. Het verschil met het Nationale Park is ongelooflijk, de wegen zijn slechter en de Blackfeet Indianen schijnen allemaal autowrakken te verzamelen, naast elk huis liggen er minstens een stuk of vijf.  Morgen verlaten we, tijdelijk, de USA en gaan een bezoekje brengen aan Canada.

Woensdag 11 juli

We rijden over de Chief Mountain  Highway op weg naar Canada. Tegen de middag zijn we aan de grens en ik zit al klaar met al mijn papieren, het is maar een kleine grensovergang en er staat maar één loket.  We geven onze paspoorten aan de Canadese douane en dan vraag ik : moet U de papieren van de auto zien? Hijzegt : No, ik weer : internationale rijbewijzen? Hij zegt weer : No daarna ik weer : verzekeringspapieren van de auto? Hij weer : No.  Dat heb ik na al die verschillende grensovergangen nog nooit meegemaakt, de mens is eigenlijk alleen maar nieuwsgierig naar onze reizen en terwijl hij vragen blijft stellen zet hij de stempels in onze paspoorten, zo simpel kan het zijn soms. Al de verhalen die de ronde doen over de controle en de douane in de USA en Canada zijn gewoon belachelijk, we zijn nog nooit ergens zo gemakkelijk binnen gekomen dan in die twee staten. We zijn nu in Waterton Lakes Nationaal Park en rijden direct door naar één van de campings en we krijgen al direct een cadeau : een beer langs de kant van de weg.  We zijn er redelijk dichtbij dus we blijven braaf in de auto en hij schijnt zich niets van ons aan te trekken.  Op de camping vinden we heel vlotjes een plekje maar we zien toch direct een verschil met de USA, hier geen aangepaste toiletten voor gehandicapten en de campings zijn ook duurder, we zullen wel zien wat de rest van Canada brengt.

Donderdag 12 juli

We maken een ritje door Waterton NP, boven in de bergen komen we bij Cameron Lake, een schitterend meertje omgeven door bergen met sneeuw, hier en daar een watervalletje en bossen.  De grote trekpleister van Waterton NP is Waterton Lake met het hotel : “ Prince of Wales” boven op een heuvel aan het meer, het is echt heel mooi maar toch kan Waterton ons niet echt bekoren. Het verschil met Glacier NP in de USA is zo groot, hier in Canada is het park veel meer gecommercialiseerd en dan gaat er al gauw veel van de charme verloren, waar in de USA de parken echt helemaal puur natuur zijn, zijn hier winkeltjes, eethuisjes, hotels enz…. Ik heb hier vandaag met een paar Canadezen gesproken en ze waarschuwden ons dat Banff NP nog veel erger is want daar is alles opgekocht door Japanners, we zullen het wel zien als we daar zijn. De camping waar we zitten is wel prachtig gelegen, tussen de bergen en midden in de bossen en we hebben schitterend weer, wij hadden gedacht dat het hier een stuk kouder zou zijn maar integendeel, het is echt heel warm maar jammer genoeg zijn de meren nog altijd ijskoud dus zwemmen is er niet bij.

Glacier National Park

Maandag 2 juli

We nemen vandaag afscheid van Merle & Jan, we hebben echt genoten hier en we zullen het zachte bed, de pannekoeken ’s morgens maar vooral deze twee schatten van mensen missen.  Merle heeft ons een mooie route door Montana aangewezen en we genieten van het landschap, omdat het stralend weer is besluiten we al op tijd te stoppen.  We vinden een mooi plekje aan de Blackfoot River en daar genieten we de rest van de dag van het zonnetje.

Dinsdag 3 juli

We rijden verder door Montana, het landschap doet een beetje denken aan Noorwegen, snelstromende rivieren, bossen en heel veel meertjes.  Het is vandaag een beetje bewolkt en als we aankomen bij Holland Lake vallen de eerste druppels. We wilden hier eigenlijk overnachten want het is hier prachtig maar het is een beetje nat dus rijden we verder.  Bij Swan Lake vinden we een mooie camping aan het meer en inmiddels is het terug droog, we mogen echt niet klagen over het weer want in al die maanden hebben we maar een paar keren regen gehad.

Woensdag 4 juli.

Het is vandaag Independence Day, the 4th of July, het is druk op de campings en het lijkt wel of alle Amerikanen vandaag gaan kamperen.  Wij rijden vandaag naar Glacier National Park en willen daar een dag of zes blijven.  Voor we het park intrekken gaan we boodschappen doen en tanken, het stadje Columbia Falls laten we links liggen, er is een grote parade voor Independence Day en het is verschrikkelijk druk.  Op weg naar Glacier volgen we de Flathead River, het groene water van de rivier met de besneeuwde toppen op de achtergrond vormen een schitterend decor, echt een plaatje.  In het Nationale Park rijden we naar de eerste camping en dan kunnen we rustig bekijken wat we de volgende dagen gaan doen.   De camping is gelegen aan Lake Mc Donald en weer staan we met verbazing te kijken naar het mooie, azuurblauwe meer met de bergen op de achtergrond. We hebben al veel mooie dingen gezien op al onze reizen maar toch is het elke keer weer anders maar we zitten altijd midden in de natuur en dat is zalig.

Donderdag 5 juli

De weg die we vandaag volgen heet “Going to the sun road” en hij heeft zijn naam niet gestolen want de zon schijnt volop. Het is een prachtige route en deze tijd van het jaar is één van de mooiste periodes,  omdat de sneeuw aan het smelten is zijn er honderden watervallen, de rivieren zijn nu op zijn mooist en op de bergtoppen ligt nog sneeuw. Schitterend !!!!  Als we boven, op Logan’s Peak, in de sneeuw zitten krijgen we nog maar eens een bewijs hoe klein de wereld eigenlijk wel is.  We worden aangesproken door mensen en ze vragen of we hen herkennen, omdat we zoveel mensen tegenkomen weten we niet direct wie ze zijn. Vorig jaar begin november werden we, op een kleine camping in Georgia, uitgenodigd voor het Thanksgiving Dinner en deze mensen waren daar ook bij. We hebben daar toen een fantastische dag gehad met veel lekker eten dat ze allemaal samen hadden klaargemaakt en omdat we morgenavond op dezelfde camping zitten, hebben we hen nu uitgenodigd bij ons kampvuur. Vanavond slapen wij op een kleine camping bij St. Mary’s Lake, weeral zo’n mooi azuurblauw meer.

Vrijdag 6 juli

Proficiat Liesbeth & Weking met je 5^de huwelijksverjaardag.

We hebben goed geslapen op camping “The Rising Sun” en vandaag rijden we The going to the sun route terug naar beneden, dan heb je weer een totaal ander uitzicht zodat het wel een andere weg lijkt.  Op Logan’s Peak hebben we geluk want er zitten een aantal sneeuwgeiten op de rotsen en we zijn er redelijk dichtbij, we hopen ook nog beren te zien maar die laten zich vandaag niet zien. Als we terug bij de auto komen zijn er mensen foto’s aan het maken van de Josmobiel, dat gebeurt soms wel 10 keer per dag, als we voor elke foto 1 dollar zouden krijgen dan konden we bijna gratis kamperen. Het is echt warm in Glacier Park, volgens de rangers is het hier zelden zo warm maar we kunnen het maar hebben, tot vorige week heeft het hier altijd nog geregend en gesneeuwd.  Als we terug bij Lake Mc Donald zijn nemen we dezelfde camping als eergisteren en daar gaan we 2 dagen blijven. Morgen rijden we buiten het park want er is hier totaal geen internetverbinding en we willen een paar telefoontjes doen dus moeten we 50 km buiten het park rijden om verbinding met het thuisfront te krijgen.  Op de camping steken we het kampvuur aan en babbelen wat met de mensen die we in Georgia leren kennen hebben.

Merle & Jan

Vrijdag 22 juni

Het weer is totaal omgeslagen in Yellowstone,  er is geen wind meer en het is echt warm. We gaan vandaag nog een rondje rijden door het park want je weet nooit wat je hier tegenkomt, onderweg stoppen we even bij de Tower Fall om de waterval te bewonderen.  We maken een paar flinke wandelingen bergop, het is zweten en zwoegen voor de Jos maar hij is in training voor een speciaal project samen met ons Liesbeth, Weking en ik hebben zo onze bedenkingen maar we laten ze maar doen.  Als we in Mammoth Springs aankomen is alles afgezet want een hele groep Wapiti herten met jongen heeft besloten om op de mooie gazonnetjes van de hotels te komen grazen. Yellowstone is echt een fantastisch park, je moet er echt je tijd voor nemen en dat hebben we dan ook gedaan. 

Zaterdag 23 juni

Omdat we de afgelopen dagen veel kilometers gedaan hebben, zowel met de auto als te voet, blijven we vandaag op de camping en nemen een rustdag. Kort na de middag horen we sirenes en zien we vlakbij de camping ambulances stoppen, de weg wordt afgezet en er kan niemand dichterbij komen. Een kwartiertje later landt er een helikopter, we zien vanaf de camping dat er iemand vanuit de ambulance aan boord gebracht wordt maar voorlopig weet nog niemand wat er gebeurd is.  Een uurtje later weet heel Yellowstone dat er iemand aangevallen is door een bizon en het zal wel ernstig zijn want anders komt er geen helikopter.  Waarschijnlijk heeft die mens weer van heel dichtbij een foto willen maken en bizons blijven wilde beesten en ondanks hun logge voorkomen kunnen ze razendsnel zijn. Als we ’s avonds bij ons kampvuur zitten komt er weer een bizon op de camping gewandeld en met het voorval van vanmiddag is iedereen toch extra voorzichtig.  Morgenvroeg vertrekken we na 6 dagen uit Yellowstone, we hebben echt genoten van dit prachtige, ongerepte Nationaal Park.

Zondag 24 juni

We zijn in Montana,  weer een andere staat die op ons lijstje staat.  We rijden even Yellowstone terug binnen want een deeltje van dit park ligt ook in Montana en dan rijden we verder naar Hebgen Lake.  We gezien dat er rond dit meertje vrij veel campings zijn en omdat het zo warm is hebben we niet veel zin om ver te rijden.  Het meertje is gelegen in een National Forest en daar zijn altijd kampeerplaatsen vrij, we vinden dan ook al gauw een mooi plekje.  We zitten heel de dag aan het meertje en het is zo warm dat er zelfs mensen in het ijskoude water zwemmen, de zon schijnt volop tot 9 uur ’s avonds.

Maandag 25 juni

We hadden nooit gedacht dat het weer in Montana zo goed zou zijn maar verschillende mensen hier vertellen ons dat het normaal niet zo warm is en dat we er maar van moeten profiteren. De zomers zijn hier in het Noorden heel kort, van half juni tot half september maar dan schijnt de zon meestal wel van ’s morgens tot ’s avonds, alhoewel ze in juli ook al sneeuwbuien gehad hebben.  Wij rijden langs de Gallatin River door de prachtige Gallatin vallei, vroeger was dit de heilige grond van de Sioux indianen. Als we een eindje in de vallei zijn zien we zo een mooie, kleine camping aan de rivier dat we er niet aan kunnen weerstaan, we hebben niet veel kilometers gedaan vandaag maar we hebben tijd genoeg en we brengen de rest van de dag aan de oever van de rivier door.

Dinsdag 26 juni

Vandaag rijden we naar Butte, een stadje in Montana. We gaan naar een camping om onze was te doen en om boodschappen te doen, we moeten ook dringend langs de kapper want dat is meer dan 3 maanden geleden, ik heb zelf mijn haar wat bijgeknipt maar dat is niet echt een succes.  Morgen gaan we Merle & Jan bezoeken, Liesbeth en Weking hebben hen leren kennen in 2007 en bezochten hen in Montana en dat gaan we ook doen.

Woensdag 27 juni t/m  zondag 1 juli

Na wat zoeken hebben we Merle & Jan gevonden, we hebben hen nooit eerder gezien of gesproken maar we voelen ons al direct thuis bij hen.  De eerste nacht hebben we in de Josmobiel geslapen omdat hun huis op een steile helling gelegen is maar de Jos zou de Jos niet zijn als hij geen oplossing gevonden had.  Merle heeft een adres van een garage gevonden die een onderdeel willen plaatsen aan de Josmobiel en een uurtje later zijn we weeral terug op weg naar hun huis, het ging vlotjes en ze werkten heel goedkoop.  We brengen echt een supertijd door met Merle & Jan, we leren elkaar beter kennen en Jan & ik maken alletwee veel lawaai en babbelen veel en Merle & Jos zijn stiller en luisteren meer, de perfecte combinatie dus.  Merle heeft een nieuwe boot gekocht en we besluiten een tocht te maken over een meer, hier vlakbij.  Jos kan zonder problemen in de boot, het weer en het landschap zijn schitterend dus we genieten van onze dag op het water. Merle’s zuster heeft een huis aan het meer en daar gaan we lunchen maar het huis is steil bergop gelegen, we maken een touw vast aan de rolstoel en gezamenlijk trekken we de Jos naar boven.  Morgen vertrekken we hier maar we hebben een geweldige tijd gehad met deze twee, lieve mensen en we hopen dat ze ons eens zullen bezoeken in België zodat we hen eens kunnen verwennen.

Grand Tetons en Yellowstone

Dinsdag 12 juni


We rijden door het verlaten Wyoming, eens we het stadje Rock Springs gepasseerd zijn is er echt niets meer.  Het landschap doet ons een beetje denken aan de pampas in Patagonië, een uitgestrekt woestijnlandschap met enkel wat struiken.  We rijden nu al zeker 100 km door die woestijn zonder dat we een dorpje zien  alleen maar grote olievelden, Wyoming haalt veel van zijn rijkdom hier uit de grond.  In de namiddag zien we een wegwijzer met  Campground “Wheeping Rock” en daar rijden we naartoe, we hadden er eigenlijk niets van verwacht maar het is een schitterend plekje aan de Green River, echt een oase in de woestijn en omdat het BLM land is mag je er gratis kamperen.


Woensdag 13 juni


Gelukkige Verjaardag Bjarne.


We laten de mooie oase achter ons en rijden weer verder door het desolate landschap, hier wonen af en toe toch een paar boeren.  Veel van die boeren hebben hun landbouwmachines aan de kant gezet en hebben zich toegelegd op het olieboren, je kan ze geen ongelijk geven. De  boerderijen lijken een beetje op Southfork  (Dallas), wat koeien en paarden voor het plezier en voor de rest grote oliepompen op hun velden.  Tegen de middag begint het landschap te veranderen, het wordt bergachtiger en veel groener,  in Pinedale rijden we echt de bergen in naar Lake Half Moon, een schitterend bergmeertje met een kleine camping. De Jos haalt zijn vislijn boven maar ik haal voor alle zekerheid toch maar vlees uit de vriezer, hoewel we al noordelijk zitten en redelijk hoog is het zalig weer.


Donderdag 14 juni


We zijn onderweg naar Grand Tetons Nationaal Park en hier is Wyoming prachtig, snelstromende rivieren en bossen en in de verte zien we de besneeuwde bergtoppen al. De Grand Tetons zijn de jongste bergtoppen van het Rocky Mountains gebergte en de spitse bergtoppen zijn echt indrukwekkend. We gaan eerst zorgen dat we een mooie plek vinden op één van de campings hier en dan zien we wel verder.  Als we bij Jackson Lake over de camping rijden hebben we echt geluk want op het mooiste plekje van de camping, met uitzicht op het meer, rijdt juist iemand weg.  We willen het  Nationaal Park rustig bekijken dus betalen we ineens voor 4 nachten en voor de rest van de dag genieten we gewoon van de zon en het uitzicht.


Vrijdag 15 juni


We kregen vanmorgen al vroeg bezoek van een Amerikaanse professor, hij zag onze auto en was vooral nieuwsgierig naar de stickers van Argentinië, het was een ongelooflijk interessante mens met een brede kijk op de wereld en we hebben dan ook uren met hem gebabbeld.  De zon wil er vandaag niet echt doorkomen maar het is wel aangenaam warm, we rijden naar Jenny Lake en String Lake maar de Jos heeft een offroad weg op de kaart gezien.  De Snake River Road is een echte, ruige offroad weg  van ongeveer 30 km lang en we schudden van links naar rechts,  als we aan het einde van de weg zijn is alles in de kasten verschoven, onze boeken en nog een paar dingen zijn door de auto gevlogen maar we hebben er van genoten en daar gaat het om. Terug op de camping krijgen we  bezoek van mensen van Utah en samen hebben we een gezellige avond.


Zaterdag 16 juni


We rijden vandaag even het Nationaal Park uit, naar Jackson, om wat boodschappen te doen en we proberen het thuisfront nog eens te bereiken. Terug in het Nationaal Park slaan we een weg in naar de rivier en daar loopt een hele kudde bizons, we hebben geluk want ze steken juist de weg over en zo kunnen we ze van dichtbij bekijken.  We doen nog een ander deel van het park om elanden te zien maar die laten zich vandaag niet zien dus rijden we maar terug naar de camping waar we, met onze buren, het kampvuur aansteken.


Zondag  17 juni


We gaan vandaag een kano huren en wat over het meer varen, we willen eigenlijk een paar uurtjes varen maar er steekt een flinke wind op en dan is het direct minder aangenaam op het meer.  Hier in het park is een gedeelte afgesloten omdat er beren met jongen zijn, op de campings mag je geen eten, kookvuren, shampoo, zeep enz….. buiten laten liggen en er wordt serieus gecontroleerd.  Eén van onze buren had zijn kookvuur, zijn coolbox, zijn bestek en de rest buiten laten liggen en de parkwachters hebben alles meegenomen, je kan dan alles terug gaan halen maar je betaalt wel een boete.  Ze hebben natuurlijk wel gelijk, je wordt langs alle kanten gewaarschuwd en je kan echt niet naast de affiches kijken en eens de beren de weg naar de camping gevonden hebben dan begint de miserie.  We kruipen op tijd in ons bed want morgen rijden we heel vroeg door naar Yellowstone.


Maandag 18 juni


We zijn om half zeven al onderweg naar Yellowstone, het oudste Nationaal Park van Amerika en samen met de Grand Canyon het druk bezochtste.   Het middelpunt van Yellowstone is een vulkanisch plateau waar meer dan 10.000 hete bronnen en geisers liggen, meer dan de helft van alle bronnen en geisers in de wereld.   ’s Middags rijden we naar de Norris Geysers, vlakbij onze camping, de Jos kan heel het parcours langs de borrelende, rokende en spuitende geisers meedoen want er liggen overal houten loopbruggen.  Het is echt schitterend hier, dit is echt iets heel speciaal, overal komt er rook uit de grond en zie je kokend water opspatten, er hangt een zware zwavelgeur en de kleuren zijn zo mooi, een beetje onwerkelijk.  Een eindje verder in het park komen we een grote kudde bizons tegen, de bizons zijn de baas hier in Yellowstone,  ze lopen los in het park en als ze zin hebben  om over de weg te wandelen kunnen alle auto’s wachten tot ze weer de velden in trekken.


Dinsdag 19 juni


Vandaag staan er geen geisers op het programma, we gaan naar de Canyon van de Yellowstone River. De Yellowstone rivier stort hier neer in twee watervallen, de Upper en de Lower Falls en daarna stroomt de rivier verder door een geel, soms roze, gekleurde canyon.  Het is koud vandaag, het weer in Yellowstone dat moet je er gewoon bijnemen, gisteren was het aangenaam maar vandaag is er zelfs kans op sneeuw.  We maken een paar flinke wandelingen naar de watervallen en naar de indrukwekkende canyon, dat helpt tegen de koude en je krijgt het zelfs een beetje warm als je de felle kleuren van de canyon ziet.  Onderweg terug naar de camping komen we weer een aantal bizons tegen, ondanks hun tamme voorkomen kunnen ze gevaarlijk zijn en we bewaren dan ook een redelijke afstand want er gebeuren hier elk jaar ongelukken met toeristen (waarschijnlijk Japanners) die een foto willen van henzelf met een bizon erop.


Woensdag 20 juni


We hebben een koude nacht achter de rug maar vanmorgen is de zon al van de partij, het is een stuk warmer dan gisteren. Vandaag gaan we naar de Mammoth Hot Springs en daarna naar het Noordoosten van het park, we hebben al heel wat kilometers gedaan in Yellowstone maar het park is ongeveer even groot als de provincies Antwerpen en Limburg samen.  Bij de Mammoth Hot Springs splitsen we ons op want er zijn stukken waar de Jos niet bij kan, de hoger gelegen gedeeltes zijn voor hem een beetje moeilijk maar ik, met mijn goede conditie??, ga die wel doen.  In Mammoth Springs borrelen honderden thermale bronnen op, die gekleurde poelen met kokend heet water vormen, de mineralen in het water leggen een marmerachtige waas van travertijn over de stenen terrassen.  Als het begint te schemeren gaan we naar een vallei om naar het wild te bekijken,  er zitten honderden Wapiti herten en het is er gezellig druk.


Donderdag 21 juni


Vandaag gaan we naar de Old Faithfull Geyser, deze geiser dankt zijn naam aan het feit dat hij getrouw elke 90 minuten uitbarst. De stoompluim kan 36 tot 55 meter hoog zijn en kan tot 5 minuten aanhouden en per uitbarsting komt er ongeveer 31.800 liter water vrij.  We hebben een mooi plaatsje gevonden om de uitbarsting te bekijken en het is echt wonderlijk mooi, er zijn geen woorden voor.  Na de uitbarsting gaan we iets drinken, we bekijken de tentoonstelling en de film in het Visitor Center en daarna kijken we nog eens naar de volgende uitbarsting.  Na de Old Faithfull rijden we naar de Lower Terraces, nog meer geisers en modderbronnen, we zijn inmiddels de zwavelgeur al gewoon. Bij de Lower Terraces is gisteren een geiser uitgebarsten die al jaren in rust was, het kan hier alle dagen veranderen want de ondergrondse activiteit is hier enorm.  Op de parking van Lower Terraces staat een hele groep Amerikanen rond onze auto en het lijkt wel of wij een interview geven, ze vragen allemaal wanneer we een boek gaan schrijven en ze willen allemaal een kaartje van ons. Terug op de camping steken we ons kampvuur aan maar een bizon komt onze rust verstoren, hij besluit om vlak bij ons te komen grazen en we moeten even terug in de auto tot hij gedaan met eten heeft.

Mercedes Denver en de Rocky Mountains

Maandag 4 juni



Om 10 uur staan we al in Denver bij Mercedes voor de deur. Het begint allemaal heel plezant, de mensen van Mercedes zijn heel vriendelijk, de manager wordt onmiddellijk gebeld omdat er een Sprinter 4x4 is. Het is een drukte van belang rond en onder onze auto en ze willen er direct aan beginnen, we moeten gewoon een nieuwe remschijf en remschoenen hebben. De problemen beginnen als ze de onderdelen bij het hoofdkantoor van Mercedes USA moeten bestellen, die willen niet leveren omdat onze auto een Europese uitvoering is en niet verkrijgbaar is in de States. Ik bel zelf het hoofdkantoor op en leg hen, dan nog vriendelijk, alles uit. We zijn met al onze papieren en verzekering in orde en of die auto nu Amerikaans of Europees is dat speelt geen rol, ik moet die onderdelen hebben. Als ik bijna op mijn kookpunt ben zeggen ze dat de onderdelen binnen 2 dagen bij Mercedes Denver zullen zijn. Het is wel grappig dat al die mannen van Mercedes Denver rond mij stonden te lachen terwijl ik die van het hoofdkantoor flink op hun donder aan het geven was, het is ondertussen wel 6 uur geworden. Wij rijden naar de Wal-Mart, hier vlakbij, om te winkelen en we blijven daar op de parking overnachten.



Dinsdag 5 juni



Omdat we in de buurt van Denver moeten blijven, rijden we naar Chatfield State Park, het is zonnig en we zetten ons daar bij een meertje. Aan het meertje zijn ze honden aan het trainen om reddingsoperaties in het water te doen, het is een grappig zicht die grote Newfoundlander honden die in het begin niet van de bootjes durven springen. Hier in het State Park is een camping en daar gaan we overnachten.



Woensdag 6 juni



We zijn om 11 uur weer bij Mercedes Denver want dan zouden er de onderdelen zijn, niet dus. Rond 1 uur komen de onderdelen aan en de mekaniekers beginnen er onmiddellijk aan. Als we vragen of ze ook even het oliepeil van de versnellingsbak willen nakijken dan beginnen ze weer te panikeren. We zijn er inmiddels wel achter gekomen wat heel de kwestie is hier in de States, ze durven bijna niet aan een auto, die niet uit de States komt, werken en dat allemaal omdat ze bang zijn om aangeklaagd te worden. Hoe we ook zeggen dat wij hen niet zullen aanklagen, aan de versnellingsbak komen ze niet aan. Wij hebben inmiddels een nieuwe remschijf en nieuwe remschoenen maar we hebben nog iets nodig voor de ABS en dat moet uit Duitsland komen en daar begint de paniek weer. Ze staan hier weer met hun handen in hun haar dus zeggen wij dat we het zelf zullen regelen, je kunt niet geloven hoe opgelucht dat die mannen waren. Wij hebben inmiddels ons Liesbeth en Weking ingeschakeld en het zal wel in orde komen. Heel toffe mensen hier bij Mercedes maar ze zijn aan handen en voeten gebonden door alle regeltjes van het hoofdkantoor.



Donderdag 7 juni



Zo snel we kunnen verlaten we Denver en gaan op weg naar de Rocky Mountains. Rond 10 uur zijn we in het Nationaal Park en eerst gaan we op zoek naar een camping, we vinden een plekje met een schitterend uitzicht en daar gaan we 3 nachten blijven. ’s Middags bezoeken we een deeltje van het Nationaal Park en we zien al direct Bighorn Sheeps, er lopen twee rammen rond waarvan er één geweldige hoorns heeft. We hebben vandaag wel echt onze dag met de beestjes, we zien een jonge uil op zijn nest zitten en de moeder zit er vlak boven te waken, we blijven een beetje op afstand want de moeder is een reuzegroot beest en kijkt niet echt vriendelijk. Het is vandaag echt een schitterende dag, de zon schijnt en het is zelfs warm, dat is een meevaller want in de Rockies kan het echt koud zijn en veel regenen. Als we terug op de camping komen blijkt het dat we Nederlandse buren gekregen hebben, ze hebben een mobilhome in de States en reizen elk jaar voor een tijdje hier rond.



Vrijdag 8 juni



De zon schijnt weer boven de Rockies en wij trekken vandaag wat hoger de bergen in. Er zijn in de Rocky Mountains 60 bergtoppen van boven de 3000 m, we rijden tot op 3712 m en daar is het een heel stuk frisser en we voelen ook echt de hoogte. Er ligt nog wel wat sneeuw boven maar volgens veel mensen heeft het deze winter veel minder gesneeuwd dan de vorige jaren. Als we terug naar beneden rijden zien we, vlakbij ons, een wapiti-hert met een mooi, groot gewei, ik blijf op veilige afstand maar kan toch een paar schitterende foto’s maken. Terug op de camping maken we nog een praatje met onze Nederlandse buren, het is toch plezant hoor om in je eigen taal te kunnen kletsen.



Zaterdag 9 juni



We zijn al vroeg op pad want we willen vandaag naar Bear Lake, door de wegenwerken in het park is die weg gesloten tussen 9 en 4 uur maar vandaag is het zaterdag en er wordt niet gewerkt dus hadden we niet zo vroeg uit ons bed moeten komen. In de Rocky Mountains is er een ramp aan het gebeuren, de sparrenbomen worden aangetast door een kleine kever die zich een weg vreet door de bossen van de Rockies, 65% van de bossen zijn aangetast. De dode bomen worden gekapt en verbrand, er wordt gesproeid maar de kever is vreselijk hardnekkig en omdat het deze winter niet koud genoeg geweest is hebben de larven van de kever kunnen overleven. Hopelijk vinden ze een oplossing voor dit prachtige natuurgebied. Wij maken een wandeling rond Sprague Lake en eten ’s middags vlakbij het mooie bergmeertje. Bear Lake heeft alles wat een bergmeertje moet hebben, kristalhelder water en een prachtig decor van bomen en bergen met besneeuwde toppen.



Zondag 10 juni



Voor we vertrekken uit de Rockies drinken we eerst samen met onze Nederlandse buren koffie, we hebben met hen een gezellige tijd gehad. Wij rijden de bergpas over naar de andere kant van het Nationaal Park en er is enorm veel wind zodat de Jos boven, in de bergen, zijn stuur stevig vast moet houden. Vlakbij Grand Lake zien we onze eerste elanden en we kunnen dichtbij genoeg komen om foto’s te maken. Iets voorbij Grand Lake vinden we een kleine camping vlakbij het meer en daar steken we direct het kampvuur aan want door de strakke wind is het een stuk kouder dan gisteren. We krijgen bezoek van een Amerikaans koppel, ze komen vragen of ze foto’s van ons en van de auto mogen maken want hun zoon zit ook in een rolstoel dus de Jos poseert even op de lift voor hen.



Maandag 11 juni



We zijn onderweg naar Wyoming, het deel van Colorado waar we nu doorrijden is enorm verlaten. Je zal hier moeten wonen, ok je hebt een prachtig uitzicht op de bergen maar je buren wonen kilometers weg , de winters zijn koud en heel lang en de zomers zijn kort. ’s Middags rijden we de staat Wyoming binnen, het symbool van Wyoming is een cowboy die op een steigerend paard zit en met zijn Stetson zwaait dus dit is echt cowboygebied. We rijden door weidse grasvlakten die zich kilometers uitstrekken, ook hier is nog plek zat want de hele staat is 260.000 km2 groot en er wonen minder dan een half miljoen mensen. In Riverside vinden we een kleine camping die prachtig gelegen is vlakbij de rivier, de eigenaars zijn hele vriendelijke mensen en ze geven ons een pak informatie over Wyoming.

Zandstorm

Zaterdag 26 mei



Help!!!! Het waait niet meer gewoon maar er is nu echt een zandstorm, de lucht is geelbruin gekleurd en het zand vliegt met een ongelooflijke kracht tegen onze auto. Na een paar uur zit onze auto helemaal vol zand en onze huid heeft een roodbruine kleur gekregen, wij zijn dus nu echte roodhuiden. We zitten maar 5 km van Moab en daar rijden we naar de wasserij om al het zand uit onze kleren te spoelen, eigenlijk wilden we morgen op restaurant gaan maar nu we toch in Moab zijn gaan we vandaag maar. Toen we vertrokken van onze camping hadden we één van de ramen op een klein spleetje staan en vlak voor Moab komen we ineens weer in een rukwind en weg raam, ons raam is er gewoon totaal uitgevlogen maar dat lossen we morgen wel op, we gaan eerst eten. We vinden een gezellig restaurantje waar we echt lekker eten en heel lang blijven babbelen met de eigenares, het is hier niet anders dan in België want we zijn, hier ook, de laatste klanten in het restaurant.



Zondag 27 mei



We hebben iets te vieren, wij zijn vandaag 35 jaar getrouwd, maar eigenlijk hebben we dat gisteren al heel goed gevierd. Eerst gaan we langs bij Walkers Hardware Store voor onze raam, ze hebben geen plexiglas maar wel triplex, dus het wordt een raam van triplex. De mannen van Walkers zagen de plaat op maat en een uurtje later hebben we alles gerepareerd. Wij rijden vandaag naar Dead Horse Point, ik wil echt de plek zien waar Thelma & Louise zich in de afgrond gestort hebben. De wind is vandaag gelukkig helemaal weg, het is nog wel bewolkt maar lekker warm. Omdat Canyonlands North hier ook vlakbij is, rijden we daar ook nog even langs en weer komen we tot de conclusie dat Zuid-Utah wondermooi is. Terug op ons plekje installeren we ons met een flesje wijn bij ons kampvuur.



Maandag 28 mei



Vandaag wilden we Colorado binnen rijden maar het is niet gelukt, Utah houdt ons tegen. We zijn nog maar een half uurtje van Moab vandaan als we een schitterend plekje zien, we kijken mekaar eens aan en draaien af. Het kampplaatsje is vlak aan de Colorado rivier met op de achtergrond prachtige roodbruine rotsen en daar kunnen we echt niet aan weerstaan. We luieren heel de dag wat, het is er ook weer voor : heel warm en geen wolkje aan de lucht.



Dinsdag 29 mei


Gelukkige verjaardag Evi

Het is ons gelukt, we staan aan het Welcome Center van de staat Colorado, ik haal er wat kaarten en informatie op en maak gebruik van hun wi-fi om naar huis te bellen. In Fruita, het eerste stadje dat we tegenkomen, gaan we eerst boodschappen doen. In de supermarkt lijkt het of ik 100 jaar terug in de tijd gestapt ben want het loopt vol Mennonieten. Er schijnt hier een grote Mennonieten gemeenschap te zijn, de vrouwen en meisjes in de supermarkt dragen lange, ruiten schortjurken en hebben een grappig wit hoedje op hun hoofd. Het is niet de oude, strenge gemeenschap want ze stappen allemaal in de auto in de plaats van in hun koetsjes zoals de meeste Mennonieten. Juist buiten Fruita ligt het Colorado National Monument, een klein park en daar gaan we overnachten. De camping is picobello in orde en het parkje is mooi.



Woensdag 30 mei



Toen we deze morgen nog een stuk door het park reden liepen er plots een paar bighorn sheeps, een soort steenbokken, voor onze auto. We hadden in de vorige parken al dikwijls met een verrekijker naar de rotsen zitten kijken om ze te zien en nu stonden ze ineens voor de auto. We willen vandaag naar de Black Canyon of the Gunnison, ook een Nationaal Park. Bij het park aangekomen, rijden we eerst langs de camping om een mooi plekje uit te zoeken dan zijn we gerust voor de rest van de dag. De Black Canyon of the Gunnison is prachtig, weer totaal anders dan wat we de vorige weken gezien hebben maar echt mooi. Het is een hele, diepe en soms smalle kloof, de rotsen zijn echt donkergrijs, bijna zwart en de Gunnison rivier lijkt van bovenaf een klein riviertje. Als we ’s avonds, op de camping, zitten te eten lopen er overal herten rond, dat is echt het mooie aan die Nationale Parken, je zit midden in de natuur.



Donderdag 31mei


Gelukkige verjaardag Siegbert

We hebben vandaag niet echt een bestemming, we zien wel wat we tegenkomen. Het landschap is totaal anders dan in Utah, bergen met dennenbomen, groene weides vol koeien en snelstromende bergriviertjes, het lijkt echt op Zwitserland. Een stukje voorbij het plaatsje Gunnison rijden we een National Forest binnen en al gauw zien we een schitterend plekje, vlakbij de rivier. We besluiten er ineens twee dagen te blijven.



Vrijdag 1 juni


Gelukkige verjaardag Elin

Het is van ’s morgens af al zalig warm hier aan het riviertje maar afkoelen in de rivier is echt onmogelijk, het water komt rechtstreeks van de Rocky Mountains en is ijskoud. Toen we hier gisteren aankwamen zag de Jos een grote boomstam liggen en die wil hij persé in stukken zagen om dan stookhout te kappen, daarom moesten we hier wel twee dagen blijven want hij heeft er zijn werk mee. Tegen de avond hebben we in ieder geval een grote berg stookhout en ons kampvuur brandt dan ook tot laat in de avond.



Zaterdag 2 juni


We rijden vandaag weer een stukje verder richting Rocky Mountains, we zitten nu echt in de bergen en de sneeuw komt steeds dichter bij. Tegen de middag is de lucht helemaal dichtgetrokken en begint het te onweren dus eten we in de auto. We zitten inmiddels boven de 3000 meter dus is het logisch dat het kouder wordt, dat wisten we van tevoren. In Frisco,de naam alleen al, komen we bij een klein bergmeertje en daar gaan we overnachten. Ook hier lijkt het echt op Zwitserland, tot en met het weer. Morgen gaan we een hele afdaling maken naar Denver om op te warmen voor we naar de Rockies gaan.



Zondag 3 juni



We worden wakker met een stralende zon en dan is het wel prachtig, die bergen met de besneeuwde toppen. We rijden naar Denver, dat is hier maar een uurtje vandaan, en we zien wel of we daar blijven of niet. Denver blijkt een moderne, cleane stad te zijn als je van sjieke buitenwijken met nette, strakke gazonnetjes en verzorgde tuintjes houdt, ga dan naar Denver maar als je, zoals ik, meer houdt van rommelige, oude stadjes dan heb je er niets te zoeken. We vinden in Denver geen camping en ineens zie ik op de kaart een dorpje, Nederland en daar wil ik naartoe. In Nederland vertellen ze ons dat er nooit Nederlanders gewoond hebben maar vroeger was hier een zilvermijn van een Nederlandse investeerder, vandaar de naam. We ontmoeten er dan wel geen Nederlanders maar lopen een paar jonge Amerikanen, met Argentijnse truitjes aan, tegen het lijf. De jongens hebben een rondreis door Argentinië gemaakt en zijn zwaar onder de indruk van onze reis, we hebben een hele toffe babbel met hen maar op de vraag of ik hen wil adopteren moet ik ze toch teleurstellen. In Central City vinden we een camping met alles op en aan want soms is dat echt nodig en morgen rijden we terug naar Denver, we moeten nog even langs Mercedes voor onze remmen. In de vorige garage hadden ze de onderdelen niet en het was ook nog niet zo dringend maar omdat hier een Mercedes garage is gaan we voor het echt dringend wordt.